‘Kom denken’ vind ik een leuke, uitnodigende naam, en wat ik op de website las wekte mijn nieuwsgierigheid. Zelf ben ik gewend om veel na te denken, maar het bleek heel prettig en leerzaam te zijn om dat eens samen te doen met iemand die kritisch doorvroeg, iemand die mij niet kende en gewoon luisterde naar wat ik zei, zonder oordeel, zonder bemoeienis, gewoon doorvroeg naar de betekenis voor mij van de woorden die ik gebruikte. Zo kreeg ik steeds zetjes om preciezer te formuleren, en werden de vragen die ik had steeds duidelijker.
Ik had er veel plezier in om zo uit mijn eigen vanzelfsprekendheden getrokken te worden. Ik heb er veel aan gehad, wat niet betekent dat nu alle problemen zijn opgelost, maar wel dat ik meer gereedschap heb om ermee om te gaan.
De gesprekken verliepen in een prettige sfeer, ik voelde me vanaf het begin helemaal op mijn gemak. In vergelijking met wat meer therapiegerichte gesprekken die ik heb gehad vond ik dit veel prettiger. Ik voelde me serieus genomen en geheel vrij gelaten.
Soms vond ik het even lastig om het filosofisch te houden, dan had ik de neiging verklaringen te zoeken in mijn opvoeding etc. Maar dan stuurde Ernst het gesprek gewoon weer in een meer filosofische richting.